محمد متقیان

با سلام . محمد متقیان هستم با بیش از 35 سال تدریس زبان در مقاطع مختاف اعم متوسطه و دانشگاه .
اینجانب دارای مدرک کارشناسی اموزش زبان انگلیسی و مترجمی زبان انگلیسی و کارشناسی ارشد زبان شناسی و دانشجوی دکتری زبان شناسی هستم.
من همیشه سعی بر این دارم که با استفاده از دانشی که در تحصیل در رشته ی خودم کسب کردم ، یادگیری زبان رو برای زبان آموزانم راحت تر کنم. آموزش زبان مثل هر حرفه ی دیگری نیازمند تخصص و دانش در همین حوزه است ، صرف دانستن بخش هایی از اجزای زبان برای یاد دادن آن به دیگران کافی نیست.
هر کاری رو به باید به کاردان خودش سپرد. من اینجا در کنار شما هستم تا کمکتون بکنم به اهدافی که در راستای یادگیری زبان دارید برسید.می‌پرسی چرا با این همه تجربه، بعد از سی و پنج سال تدریس زبان انگلیسی، هنوزم به این کار عشق می‌ورزم، حتی با اینکه برای تدریس نیازی به مدرک رسمی نیست؟ آها، اینجا همون نقطه‌ی اوج قضیه‌ست!

برای من، تدریس کردن هرگز فقط پر کردن فرم‌ها یا جمع کردن گواهینامه‌ها نبوده – البته، خودِ یادگیری مداوم هم لذت‌بخشه ها! نه، مسئله اینه که وقتی یه قاعده‌ی گرامری پیچیده بالاخره تو ذهن دانش‌آموزم جا میفته و چشم‌هاش برق می‌زنه، یا اون لحظه‌ی پیروزمندانه‌ی “آها!” که یک اصطلاح جدید رو درست به کار می‌بره، یا حتی وقتی یک دانش‌آموز خجالتی کم‌کم به یک سخنران مطمئن تبدیل میشه، همه‌ی اینها دلیل منه. اینها همون لحظه‌هاییه که می‌بینم تغییری در وجودشون شکل می‌گیره، همون ارتباط عمیقی که وقتی دانش واقعاً ریشه می‌دونه، ایجاد میشه.

کلاس درس، برای من، یه تابلوی بافتنی پرجنب‌وجوشه که با کنجکاوی، کشف و البته کمی هم شیطنت‌های دوست‌داشتنی بافته شده. هر روز یک ماجرای تازه است. افتخار اینو داشتم که بی‌شمار نفر رو راهنمایی کنم، از مبتدی‌های کوچولویی که با الفبای انگلیسی کلنجار می‌رفتن تا بزرگسالانی که می‌خواستن ارتباطات حرفه‌ای خودشون رو بهبود ببخشن. زیبایی تدریس انگلیسی به خصوص در اینه که دریچه‌ای به دنیایی از امکانات باز می‌کنه – فرهنگ‌های جدید، ایده‌های نو، دوستی‌های تازه. مثل یک کلید می‌مونه که خیلی چیزها رو باز می‌کنه!

و خب، درسته که مدارک تحصیلی خودشون یک نشانه‌ی افتخار و گواهی بر تعهد هستن، اما من معتقدم جوهر واقعی تدریس در توانایی الهام بخشیدن، ساده کردن پیچیدگی‌ها، و پرورش یک عشق واقعی به یادگیریه. تدریس یعنی همدلی، صبر و البته کمی چاشنی شوخ‌طبعی تا محیط همیشه سرزنده بمونه. بعد از همه‌ی این سال‌ها، هنوز هم این کار ارزشمندترین سفریه که می‌تونستم انتخاب کنم. هر دانش‌آموز یک چالش منحصربه‌فرد و یک شادی یگانه است، و من اینو با هیچ چیز دیگه‌ای عوض نمی‌کنم.


با سپاس